Profesyonel Dilekçe:Hukuki kavramlara uygun, resmi ve anlaşılır bir dille yazılır. Örneğin, “Boşanma istiyorum” yerine, “Evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle TMK madde 166 uyarınca boşanma talep ediyorum.” gibi ifadeler kullanılır.
Kişisel Dilekçe: Daha günlük bir dille, çoğu zaman duygusal anlatımlarla yazılabilir. Örneğin, “Eşimle anlaşamıyoruz, sürekli tartışıyoruz.” gibi ifadeler hukuki bağlamda eksik kalır.

Kanun Maddeleri ve Dayanaklar
Profesyonel Dilekçe: Talebin hangi kanun maddesine dayandığı açıkça belirtilir. Örneğin, “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ediyorum.” gibi net bir dayanak gösterilir.
Kişisel Dilekçe: Kanun maddeleri genellikle eksik olur ya da yanlış uygulanabilir. Kişiler genellikle kendi haklarının hangi yasa maddesine dayandığını bilemez.

Profesyonel Dilekçe: İddialar somut delillerle desteklenir. Örneğin, tazminat dilekçesinde, “Ekte sunduğum sağlık raporu ve olay yeri tutanağı dikkate alınarak, uğradığım zararın karşılanmasını talep ediyorum.” gibi deliller sunulur.
Kişisel Dilekçe: Genellikle delil eksik olur veya deliller yanlış sunulur. Örneğin, sadece mağdur olduğunu söylemek yetmez; bunu belgelemek gerekir.

Profesyonel Dilekçe: Belirli bir formatta yazılır (başlık, tarih, hitap, konu, istem, sonuç gibi). Yanlış yere başvuru yapılmaz.
Kişisel Dilekçe: Yanlış mahkemeye ya da yetkisiz kuruma sunulabilir. Örneğin, “Velayet Değişikliği Dilekçesi” için Aile Mahkemesi’ne başvurulması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi’ne sunulabilir.

Profesyonel Dilekçe: Mahkemeden tam olarak ne istendiği net bir şekilde belirtilir. Örneğin, “Mahkemenizce boşanma kararı verilerek, müvekkilim lehine 1.500 TL nafaka ödenmesine karar verilmesini talep ederim.” gibi somut talepler içerir.
Kişisel Dilekçe: Talepler belirsiz olabilir. Örneğin, “Hakkımı istiyorum.” gibi muğlak ifadeler geçerli olmaz.